به گزارش خبرنگار سیسای پایگاه خبری تحلیلی «صبح فردیس»؛ از نخستین ساعات بامداد، خیابان‌های منتهی به مصلای امام خمینی(ره) تهران رنگ دیگری به خود گرفته بود. هنوز درهای مصلی گشوده نشده بود که هزاران نفر، آرام و بی‌صدا، در انتظار ایستاده بودند؛ انتظاری که نه برای یک مراسم، بلکه برای آخرین دیدار با مردی بود که جان خود را فدای عزت ایران و امنیت ایرانیان کرد.

امروز، سیزدهم تیرماه، تهران شاهد یکی از ماندگارترین صحنه‌های تاریخ خود است. مردمی که ماه‌ها با صبر، مقاومت و امید روزهای سخت را پشت سر گذاشتند، اکنون آمده‌اند تا با رهبر شهید انقلاب اسلامی وداع کنند؛ وداعی که در آن اشک و افتخار، اندوه و استقامت، درهم آمیخته است.

چهار ماه پیش، ملت ایران حماسه‌ای بزرگ آفرید؛ حماسه‌ای از وحدت، ایستادگی و وفاداری. امروز همان ملت، با همان صلابت، اما با قلب‌هایی داغدار، برای بدرقه فرمانده و رهبر خود گرد هم آمده است. این حضور، تنها یک مراسم تشییع نیست؛ تجدید عهدی است با راهی که او برای عزت، استقلال و سربلندی ایران ترسیم کرد.

گرمای تیرماه بر پایتخت سایه انداخته، اما سرمای فقدان، دل‌ها را می‌لرزاند. گویی تهران، سایه پدری را از دست داده که سال‌ها تکیه‌گاه یک ملت بود. مردمی که ساعت‌ها زیر آفتاب ایستاده‌اند، خستگی را احساس نمی‌کنند؛ زیرا عشق، زمان را از یاد می‌برد و دلتنگی، توان تازه‌ای به قدم‌ها می‌بخشد.

در میان جمعیت، صدای گریه مادران، نگاه اشک‌آلود پدران، بغض جوانان و چشمان معصوم کودکانی که شاید معنای همه این اندوه را ندانند، تصویری فراموش‌نشدنی خلق کرده است. هر چهره، روایتی از دلبستگی و هر اشک، گواهی بر عمق پیوند مردم با رهبر شهیدشان است.

فریادهای «لبیک»، «راهت ادامه دارد» و شعارهای مطالبه‌گرانه برای مجازات عاملان این جنایت، بارها در فضای مصلی طنین‌انداز می‌شود. مردم، ضمن محکوم کردن ترور رهبر شهید انقلاب اسلامی، بر ضرورت پاسخ قاطع به آمران و عاملان این جنایت و ادامه راه عزت و مقاومت تأکید می‌کنند.

امروز، اشک‌ها نشانه ضعف نیست؛ زبان وفاداری ملتی است که قدر سرمایه‌های خود را می‌شناسد. این وداع، پایان یک راه نیست؛ آغاز مسئولیتی بزرگ بر دوش نسلی است که عهد می‌بندد پرچمی را که با خون شهید برافراشته ماند، هرگز بر زمین نگذارد.

رهبر شهید انقلاب اسلامی، اگرچه از میان ما رفته است، اما نام، راه و مکتب او در حافظه تاریخی این ملت زنده خواهد ماند. امروز، مردم ایران تنها پیکر یک رهبر را بدرقه نمی‌کنند؛ آنان با حضور پرشور خود، بار دیگر به جهانیان نشان می‌دهند که پیوند ملت با آرمان‌هایش، با شهادت گسسته نمی‌شود، بلکه استوارتر از همیشه ادامه خواهد یافت.